|
«قانون
مطبوعات
»
آیین
نامه اجرایی قانون مطبوعات
مصوب
17/6/1381
و اصلاحات بعدی آن
فصل اول- تعریف و مشخصات مطبوعات
ماده1-مطبوعات
به لحاظ زمان انتشار منظم می توانند با یکی از
فواصل زمانی زیر منتشر شوند:
روزی یکبار (روزنامه) – هفته ای یکبار ( هفته
نامه ) – دو هفته یکبار – ماهی یکبار
(ماهنامه) – دو ماه یکبار –سه ماه یکبار
(فصلنامه) –شش ماه یکبار – سالی یکبار
(سالنامه) .
تبصره 1- نشریه
الکترونیکی ، نشریه ای است که در محیط دیجیتال
با همان صورت ، شرایط و ظواهر یک نشریه چاپی و
طی فرآیند فعالیت مرسوم روزنامه نگاری و
تحریریه ای تولید و به طور منظم وبا نام ثابت
وتاریخ و شماره ردیف معینی در یک یا چند
زمینه سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی تولید و
منتشر می شود .
تبصره 2- نسخه
دیجیتال نشریات چاپی دارای مجوز نیاز به اخذ
مجوز جداگانه ندارد .
ماده 2- در
نامگذاری نشریه باید ازکلماتی استفاده شود که
با نشریات موجود و یا با نشریاتی که به طور
موقت یا دائم تعطیل شده اند اشتباه نشود وموجب
تداعی نام آنها نباشد . همچنین نام نشریه
نباید از کلمات نامانوس باشد و یا ایجاد شبهه
وابستگی به سازمان های دولتی بنماید . در صورت
بروز هر گونه اختلاف مرجع تشخیص وزارت فرهنگ
وارشاد اسلامی خواهد بود .
ماده 3- انتخاب
روش هایی غیر از موارد ذکر شده در ماده (1)
قانون مطبوعات باید متناسب با رسالت مطبوعات
باشد .
ماده 4- انتشار
فوق العاده – ویژه نامه ودیگر ضمایم با همان
نام نشریه و منطبق با سایر مشخصات مندرج
درپروانه انتشار با رعایت سایر ضوابط قانون
مطبوعات مجاز می باشد .
تبصره 1- چاپ هر
گونه آگهی نامه به شکل نشریه توسط کانون های
تبلیغاتی ممنوع است .
تبصره 2- چاپ و
انتشار ویژه نامه های محلی توسط روزنامه های
سراسری درصورتی مجاز است که حجم آگهی های آن
ازسی درصد (30%) صفحات ویژه نامه بیشتر نباشد
.
ماده 5- ترجمه
تمام یا قسمتی از مطالب مطبوعات دارای پروانه
انتشار و انتشار منظم آن به طور جداگانه با
رعایت سایر مشخصات مندرج در پروانه انتشار از
جانب صاحب نشریه بلامانع می باشد .
ماده 6- تکثیر
مطبوعات موجود به همان زبان و شکلی که چاپ شده
از طریق چاپ افست یا عکسبرداری یا طرق مشابه
بدون اجازه صاحب امتیاز ممنوع می باشد .
ماده7 – مطالب
نشریه باید مطابق و متناسب با روش های مندرج
در پروانه انتشار باشد و نشریه مجاز به درج
مطالب و مقالات خارج از روش های مذکور که بر
خط مشی کلی نشریه تأثیر بگذارد ، نمی باشد .
ماده 8-
روزنامه ها و هفته نامه های محلی موظفند ضمن
رعایت ماده (2) قانون مطبوعات و متناسب با
روش در خواستی، مطالبی پیرامون مسایل اجتماعی
و فرهنگی محل انتشار نشریه جهت بالا بردن سطح
آگهی های مردم درج نمایند .
ماده 9- نقل
مطالب از مطبوعات و احزاب و گروه های منحرف و
مخالف اسلام (داخلی و خارجی ) به منظور تحقیق
، نقد و رد مطالب در صورتی که تبلیغ محسوب
نشود بلامانع است .
تبصره 1- درج
شایعات به نحوی که اصل مطلب کذب باشد ممنوع
است .
تبصره 2- نقدهای
علمی جز در مواردی که انتشار مطلب علیه قانون
اساسی باشد از شمول بند (12) الحاقی ماده (6)
قانون مطبوعات مستثنا است .
ماده 10- تغییر
نام ، روش و ترتیب انتشار نشریه بدون اطلاع و
تصویب هیات نظارت بر مطبوعات ممنوع می باشد ،
تغییر در سایر موارد جز در موارد مصرح در
قانون و مواردی که در حوزه اختیارات و
مسئولیتهای هیات نظارت باشد با تأیید وزارت
فرهنگ و ارشاد اسلامی بلامانع است .
تبصره- هیأت
نظارت بر مطبوعات حداکثر ظرف سه ماه به تقاضای
تغییر وضعیت رسیدگی و اعلام نظر می کند .
ماده 11- نشریه
اجاره ای به نشریه ای اطلاق می شود که با
درخواست کتبی صاحب امتیاز و تصویب هیأت نظارت
به موجب اجاره نامه ای اختیارات قانونی خود را
در قبال دریافت وجه به فرد یا موسسه ای واگذار
می نماید .
|
